8.01.2025r.
Temat: "Oskar i Pani Róża" - opowieść o życiu i umieraniu.
Cele:
1. Określam, jakie wrażenie wywarła na mnie lektura.
2. Dowiaduję się najważniejszych informacji o autorze dzieła.
3. Opowiadam o świecie przedstawionym w lekturze.
4. Charakteryzuję głównego bohatera.
5. Opowiadam o tematyce i problematyce dzieła.
6. Wskazuję przesłanie utworu.
7. Charakteryzuję język powieści.
1. Aktywne wprowadzenie:
a. https://learningapps.org/watch?v=pt02auyoa20
b. Jakie są Wasze wrażenia po przeczytaniu tej książki - wybierzcie jedno ze zdań i dokończcie je w zeszycie:
Szczególnie zapamiętała/em ...
Wzruszyłam/em się, gdy ...
Rozbawiło mnie ...
2. O autorze:
Éric-Emmanuel Schmitt ur. 28 marca 1960 w (Sainte-Foy-lès-Lyon) - francuski dramaturg, eseista i powieściopisarz, z wykształcenia filozof. Mieszka w Brukseli.
Swoją pierwszą powieść napisał w wieku 11 lat.
Uczęszczał do École Normale Supérieure, jednej z przodujących francuskich uczelni humanistycznych. Zdobył tam najbardziej prestiżowy z francuskich certyfikatów nauczycielskich oraz doktorat z filozofii. Na świecie jest znany głównie jako twórca teatralny.
W ciągu dekady stał się jednym z najpoczytniejszych francuskojęzycznych autorów na świeci. Jego książki przetłumaczone zostały na 35 języków.
-> o książce:
"Oskar i pani Róża" to najpopularniejsza powieść Erica-Emmanuela Schmitta, wydana w 2002 roku.
Opowiada historię chłopca chorego na białaczkę, który przeżywa każdy dzień, który mu pozostał, jakby to było dziesięć lat. Książka jest napisana w formie listów Oskara do Boga.
Powieść epistolarna – powieść skonstruowana w formie listów (niekiedy przeplatających się z fragmentami pamiętnika), wymienianych między sobą przez bohaterów.
Na jej podstawie w 2009 powstał film, wyreżyserowany przez autora. Istnieje również spektakl Teatru telewizji "Oskar" wyreżyserowany przez Marka Piwowskiego.
2. Świat przedstawiony:
a. Określmy czas i miejsce akcji:
Czas akcji:
Czasy współczesne autorowi oraz czytelnikowi.
W grudniu, dni około Bożego Narodzenia - od 19 do 29 grudnia.
Miejsce akcji:
Miasto nieznane, głównym miejscem akcji jest Odział Onkologiczny dla dzieci w szpitalu. Szczególnie sala, w której leży Oskar lub Peggy Blue.
Akcja dzieje się także w domu pani Róży
b. Bohaterowie - stwórzcie mapę myśli, dopiszcie do każdej postaci najważniejsze informacje
* Pani Róża - najstarsza z pań w różowych fartuchach (wolontariuszek); ma piękny dom, syna, który jest weterynarzem i leczył słonie w Kongo; zdarza jej się przeklinać; dużo opowiada o swojej karierze zapaśniczki i o pokonanych przeciwniczkach; ogląda w TV walki zapaśnicze; jako jedyna mówi Oskarowi, że umrze; proponuje mu, by pisał listy do Boga; zwykle uśmiechnięta; uczy Oskara, że „zawsze jest gdzieś jakiś worek mąki” (zawsze jest wyjście z trudnej sytuacji); dostaje specjalne pozwolenie na odwiedzanie chłopca przez 12 dni (wolontariusze mogą przychodzić tylko dwa razy w tygodniu); opowiada mu legendę o dwunastu proroczych dniach; pomaga mu w relacjach z rodzicami oraz z Peggy Blue; pozwala spędzić u siebie Boże Narodzenie; daje w prezencje figurkę Maryi oraz różę jerychońską; pisze ostatni list do Boga.
* Popcorn - dziewięcioletni chłopiec leczący się z otyłości (waży 98 kg); chodzi ubrany w amerykańską koszulkę do gry w polo; ciągle jest głodny – Oskar i jego koledzy nie wierzą, że kiedyś przestanie być gruby i dokarmiają go słodyczami; umie otwierać zamki (wychowywał się na biednym osiedlu); pomaga Oskarowi w ucieczce – włamuje się do samochodu cioci Róży.
* Bekon - naprawdę ma na imię Yves; nazywają go tak, bo jest poparzony; nocami krzyczy, jęczy i wije się z bólu; pomaga Oskarowi w ucieczce.
* Einstein - ma dwa razy większą głowę od innych, stąd przezwisko (cierpi na wodogłowie); gra w szachy z Oskarem; pomaga mu w ucieczce.
* Peggy Blue - „niebieska dziewczynka” (ma błękitną skórę z powodu choroby krwi); mało mówi („Jest wokół niej wielka cisza i mnóstwo światła, człowiek ma wrażenie, że wchodzi do kaplicy”); dużo się uśmiecha; pachnie orzechami laskowymi i ma gładką skórę; kocha Oskara i zgadza się, aby to on (nie zaś Pop Corn) bronił jej przed duchami; zostaje poddana operacji – z powodzeniem (staje się „różowa”); Oskar zaprzyjaźnia się z jej rodzicami; Peggy Blue pasjonuje się chorobami – razem z Oskarem czyta słownik medyczny; kilka dni przed jego śmiercią opuszcza szpital.
* dr Dusseldorf - Charakterystyczną cechą jego wyglądu są krzaczaste brwi, które czesze. Od nieudanego przeszczepu Oskara zmienia się jego stosunek do pacjenta – nie potrafi już z nim żartować, smutnieje ile razy na niego patrzy. Zmienia nastawienie, kiedy chłopiec mówi mu, że powinien umieć przyjmować porażki.
* Rodzice Oskara - Mieszkają bardzo daleko od szpitala, dlatego mogą odwiedzać syna tylko w niedziele. Odkąd jest chory nie potrafią z nim rozmawiać, zamiast tego przywożą mu prezenty – nie radzą sobie z chorobą Oskara, nie potrafią pogodzić się ze strata, która ich czeka i rozmawiać z dzieckiem o śmierci. Są zazdrośni o relację syna z Różą ale dzięki niej godzą się z chłopcem i mieszkają u wolontariuszki przez ostatnie dni życia Oskara.
c.Wklejka
d. Główny bohater - sylwetka pacjenta:
3. Temat a problematyka utworu:
a. Co jest tematem tego utworu:
To opowieść o ostatnich dwunastu dniach życia Oskara chorego na białaczkę.
b. Jaką problematykę porusza ten utwór?
* wartość życia - Zrozumiałem, że jesteś obok. Że zdradzasz mi swój sekret: codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.
* przyjaźń - „[…] są koledzy, na których zawsze można liczyć, tacy jak Bekon, Einstein czy Pop Corn”
* stosunki między rodzicami a dziećmi
* cierpienie towarzyszące umieraniu - Zastanów się Oskarze. Który z nich wydaje Ci się bliższy? Bóg, który nic nie czuje, czy Bóg który cierpi?
* śmierć dziecka
* przemijanie
* wyobraźnia - Najciekawsze pytania wciąż pozostają pytaniami. Kryją w sobie tajemnicę. Do każdej odpowiedzi trzeba dodać „być może”. Tylko na nieciekawe pytania można udzielić ostatecznych odpowiedzi.
* stosunek człowieka do Boga - Czemu twój Pan Bóg, ciociu, pozwala, żeby istnieli tacy ludzie jak Peggy i ja?
– Całe szczęście, że powołuje was do życia, Oskarku, bo bez was świat nie byłby taki piękny.
c. Wysłuchajcie samego autora - zanotujcie najważniejsze informacje: https://youtu.be/BO3WmX_LMdE
d. Dlaczego autor był przekonany, że nikt nie będzie chciał czytać jego książki?
Ponieważ poruszała temat tabu, jakim jest choroba i śmierć dziecka.
e. Kto zainspirował Schmitta do stworzenia postaci cioci Róży?
Przyjaciółka pisarza, starsza pani, która straciła czterdziestoletniego syna. Przed śmiercią poprosił on matkę, o stworzenie hospicjów dla ludzi chorych, ale przyjaciele przekonali ją, by zamiast tego zajęła się chorymi dziećmi.
f. Kim są we Francji „panie Róże"?
To ochotniczki odwiedzające szpitale, by nieść radość życia chorym dzieciom. Noszą różowe koszule, co odróżnia je od ubranych na biało lekarzy.
g. Którego z bohaterów pisarz szczególnie podziwia?
Oskara.
h. Co łączy tę książkę z osobistymi doświadczeniami Schmitta z dzieciństwa?
Jako dziecko pisarz często odwiedzał szpitale dziecięce i ośrodki dla dzieci niepełnosprawnych. Miał przyjaciół wśród pacjentów. Jego ojciec, który był kinezyterapeutą, zabierał go co czwartek i co sobota ze sobą do pracy.
4. Przesłanie utworu:
a. Co według Was Schmitt chce nam tą książką przekazać? Jak brzmiałoby przesłanie tego utworu?
Przesłanie lektury: "ważniejsze od tego, aby wyzdrowieć, jest nauczyć się godzić z chorobą i śmiercią".
Cel książki według samego autora: ,,[...] książka ma przeciwdziałać lękowi przed życiem.
Bo gdy już po raz pierwszy przestaniemy bać się śmierci, będziemy mogli żyć i cieszyć się każdą chwilą [...]”
b. Czy zgadzacie się z tymi słowami?
Jakie lekcje można wyciągnąć z lektury "Oskar i pani Róża"?
Oto kilka z nich:
- Docenianie życia – Oskar, mimo swojej choroby, uczy się cieszyć każdym dniem i doceniać drobne radości życia. To przesłanie może inspirować czytelników do większego doceniania swojego życia i chwil, które mają.
- Siła miłości i przyjaźni – Relacja Oskara z Panią Różą pokazuje, jak ważne są miłość i przyjaźń w życiu człowieka, zwłaszcza w trudnych chwilach. Czytelnicy mogą zaczerpnąć z tego przesłania, że warto pielęgnować relacje z bliskimi osobami.
- Duchowość jako wsparcie – Pani Róża wprowadza Oskara w świat wartości duchowych, co pomaga mu radzić sobie z cierpieniem i strachem. To przesłanie może zachęcić czytelników do poszukiwania duchowego wsparcia w swoim życiu.
- Radzenie sobie z cierpieniem – Oskar uczy się, jak zmierzyć się z bólem i strachem, co może być inspiracją dla czytelników do szukania własnych sposobów radzenia sobie z trudnymi sytuacjami.
c. Czy ta powieść jest pełna symboliki? Rozwiążcie kartę pracy:
5. Język utworu:
a. Co charakterystycznego zauważyliście w sposobie opisywania świata w tej książce? Czym charakteryzuje się język użyty przez Schmitta?
b. Wyszukajcie w tekście fragmenty, które wydają Wam się humorystyczne, śmieszne.
c. Wskażcie wyrażenia i zwroty, które są używane w języku potocznym.
d. Dlaczego Waszym zdaniem autor w opowieści o chorym bohaterze posłużył się humorem i językiem potocznym?
Autor w opowieści o chorym chłopcu posłużył się humorem i językiem potocznym, aby to, co straszne i groźne (nieuleczalna choroba) uczynić bardziej przystępnym, swojskim, by dzięki temu można było o tym rozmawiać. Język potoczny, pojawiające się wulgaryzmy, humor sprawiają, że to, o czym nikt nie chce mówić- staje się zwyczajniejsze, możliwe do oswojenia; pozwala na dystans.
e. Znajdźcie w książce aforyzmy dotyczące życia i śmierci. Kto je wypowiada najczęściej?
1."Bo są dwa rodzaje bólu. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera - z bólem musimy się pogodzić, a z cierpieniem duchowym nie"
2.Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jak byśmy byli nieśmiertelni.
Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy. - trzeba cieszyć się z życia, bo kiedyś wszyscy umrzemy
3.Ludzie boją się umierać, bo odczuwają lęk przed nieznanym - ludzie po prostu nie wiedzą jak wygląda życie po śmierci
4.Właściwie nie boję się nieznanego. Tylko trochę szkoda mi tracić to, co znam - po śmierci stracimy to co mieliśmy w życiu
5 .Ważniejsze od tego, by wyzdrowieć, jest nauczyć się godzić z chorobą i śmiercią - trzeba pogodzić się z tym jacy jesteśmy.
6.Nikt nie może uniknąć cierpienia. Ani Bóg, ani ty. Ani twoi rodzice, ani ja.Nikt nie może uniknąć cierpienia. Ani Bóg, ani ty. Ani twoi rodzice, ani ja.
